Kian the Menace Bids Goodbye
Wow, parang kahapon lang when i first posted my first post dito sa blog. Trip trip lang yun and eventualy naging hobby ko ang magsulat ng kung anu anung pangyayari sa buhay ko. Unfortunately, all stars has an end, nakakalungkot pero im closing this blog. This will be my last post in my blog. Well, bakit? kasi…
Nung bago-bago palang itong blog ko, there was a girl whom always reading my posts. tuwing nababasa nya yung blog ko tuwang tuwa siya, tapos naalala ko pa nun, nilagay niya sa shoutout nya, "The best talaga ang blog ni Kian!", and i received a lot of compliments from her. Yun ang nag inspire sakin to continue posting my misadventures. masaya kasi ako pag napapasaya ko siya. So i posted a lot of my misadventures to make her happy. (although one of them made her cry).
And now na I let her go, i guess wala nang dahilan para ituloy ko to. Kasi, every time i post an entry, ang nasa isip ko "mapangiti ko manlang sana siya kahit konti". Parang di ko kayang makapag isip ng ilalagay dito kung di ko iicpin na para sa kanya to.
I miss her na nga eh. Wala nang nagtetext sakin, "Kagigicng ko lang by, naglunch ka na?", "Nakasakay ka na ba ng bus?", "w8, di pa ko unli by, w8 mo ko ha?". Kahit paulit ulit araw araw di ako nagsasawa… I hate to admit but, I really miss her. huhu.
Hay, kahapon, i was so inspired of writting a story of mine. ang haba nun! so I told her that i updated my blog, and i have a special section there for her… Kaya lang, yung dating compliments, d ko natanggap. Actualy matagal na nga siyang hindi nagcocoment dito. But what can I do?
Kahapon, I’m so inspired. Ngayon I’m so down. Hay. Thats life naman. The higher you get in the happiness you have, the harder you’ll fall pag natapos ang iyong kaligayahan.
Conclusion:
Well, finally, i want to thank all the people who waste este, who spend time reading my blog… Kahit yung mga di ko kakilala, i also receved compliments from them. salamat! Kahit na yung iba eh may panlalait din. hehe. Thanks for reading! So pano, hanggang dito na lamang… Hanggang sa muli… Goodbye! (*iyak*) -Kian the Menace
February 18th, 2007 at 11:51 pm
sus, eh pano naman si mommy na laging nagbabasa at napapasaya ng blogs mo????
just move on and enjoy life!!!
we love you!!!
February 21st, 2007 at 9:23 pm
hay kuya. that’s life! just move on, dami namang iba jan na nagmamahal sayo noh. like me? sabi nga ng mom mo, ejoy life, so do it! mwah! i mis you.
February 25th, 2007 at 7:11 pm
putcha nagdradrama ka pa… di lang ako nkapagcomment ng matagal iiyak ka agad… pano di ko makita yung mag post ng blog pag bukas ko… napapngiti mo naman ako ha.. yaan mo tetxt na kita wala lang ako load… tsaka naipit sa pinto yung daliri ko kay di ako mkatype ng message eh.. ngayon magaling na.. araw araw mo ko kasama dito umaarte ka pa… heheheehe