Kian the Menace

Babala: Ang sumusunod na kwento ay nagsasaad ng mga salitang hindi nababagay o maaaring hindi magustuhan ng mga taong kumakain, patnubay ng magulang ay kailangan.

Imagine: "Pagod na pagod ka sa work, umuulan at malamig ang panahon, uwian time na, gusto mo nang makauwi sa bahay at humiga sa malamig mong kama…"
Yan ang pakiramdam ko kahapon pag sapit ng 4:00 PM, masaya akong lumabas ng office building, at sumakay sa bus…

Tuwing sasakay ako ng bus, gustong gusto ko na:
1. nakaupo ako
2. nasa tabi ako ng bintana
3. mabilis ang sinasakyan ko
4. at siyempre, chicks na seksi ang katabi ko, este, hindi malaking mama ang katabi ko.

Sa awa naman ni Batman, natupad ang tatlong kagustuhan ko, yun nga lang, nagsimula nanaman ang isang mala kalbaryong byahe ko pauwi ng bahay…

May sumakay na isang mag anak sa may Mia road, Si tatay, si nanay, si ate, at isang batang sa tingin ko eh 2-3 years old. Umupo ang tatay sa likuran ng inuupuan ko, si ate naman ay sa tabi ni tatay, at si nanay na kalong si baby, ay naupo naman saking tabi.

Walang kaproble problema sakin ang scenario na yun, masayang kumakain ang pamilya ng fish cracker habang umiinom ng c2, habang ako naman ay prenteng nakaupo lang at nag sa-sightseeing sa manila bay, ngunit biglang…

UUUNNGGAAAA! UNNGGGAAAAAAAA!

Maingay na iyak ng bata, pilit pinatahan ni inay ang bata, pero wa epek… miya miya pa, nag mura ang nanay!
Nanay: Ay hindot kang bata ka! Tay hawakan mo nga muna itong bag! Tumae tong anak mo!
Tatay: Ay Putang ina, sabi ko na sayo pataihin mo muna yan sa bahay bago tayo umalis eh!

Kian: Tang ama ka! tulungan mo tong asawa mo! <— sa isip ko lang

Kitang kita ng dalawang mata ko ang pag tulo ng mala Kare-kareng tae sa paa ng bata, papunta sa tuhod ni nanay, at sa mga oras na yon, di ko alam ang gagawin ko, naaamoy ko ang aroma ng kare kare kahit san ko ibaling ang ulo ko, badtrip… tumingin nalang ako sa labas ng bintana at tumitig sa nakangiting mukha ni Piolo Pascual sa billboard sa SM Bacoor…

Sa mga oras na yun, ako ay nasa pinaka hindi kanais nais na lugar sa mundo. Miya miya pa ay hinubaran ng nanay ang anak ng shorts, at on the spot nyang pinunasan ang kare kare… Hindi naman ako makalipat ng pwesto, dahil pag tumayo ako, siguradong sigurado na madidikit ako sa bwisit na kare kare nung bata.
Miya miya pa ay ipinasa ng Nanay ang bwisit na bata sa tatay, sa oras na yun, ngumiti sakin ang nanay habang pinupunasan nya ang kanyang tuhod na may bahid pa ng lecheng kare kare, BAKIT KAILANGAN MO PANG NGUMITI SAKIN! PAKING BULSHET!

Pagkatapos nyang magpunas, agad akong lumipat ng mauupuan, ngunit sa kasamaang palad, amoy ko parin ang kare kare… lahat ng pasahero ay nakatakip ang ilong, habang ang driver naman ay binuksan ang bintana. Agad kong chinek kung may bakas ako ng kare kare sa damit, sa awa ulit ni batman, wala naman, at ako ay nakauwi ng buhay sa bahay… Pinaiksi ko na lang ang kwento, bumabaligtad ang sikmura ko pag naaalala ko kung paano nilagay ni nanay ang shorts ng bata sa plastic ng Dunkin Donut…

Moral Lesson:
"Chicken Joy man o Chicken McDo ang kainin, paglabas nito ay tae parin…" -KiantheMenace